A tea date with the Sun
वेगळं वाटतंय ना, नाव वाचून!! सांगते…माझं एक गुपित…
दररोज सकाळचा पहिला चहा त्याच्याबरोबर!! तोच संपूर्ण आसमंत उजळून टाकणारा तेजोनिधी… उठल्याबरोबर गॅलरीचं दार उघडून माझी वाट पाहत, तिष्ठत असलेल्या त्याच्या किरणांना वाट करूनदेते. ते सुद्धा अगदी हसत, मजेत मला गुड मॉर्निंग करून पूर्ण घराचा जणू ताबाच घेतात. त्याची ही जादूमाझं मन पण काबीज करते. आणि मी अजूनच त्याच्या प्रेमात पडते.
त्याच्या दिव्यत्वापुढे आपोआपच हात जोडले जातात आणि मी नतमस्तक होते.
वाफाळत्या चहाचा कप घेऊन आमची मैफिल सजते. त्याच्या किरणाकिरणांत सामावलेलं तेजकणाकणाने मी स्वतःत भरून घेते. तोही आनंदाने त्याचा सुवर्णवर्षाव करतच असतो. त्याच्या तेजानेउजळलेला माझा चहा आहे की अमृत असंच वाटतं मला!!!
त्याच्या त्या विविध छटांमधून प्रेमाचा वर्षावच करतो तो!! त्याच्याचबरोबर दिवसभराचं प्लॅनिंग करूनटाकते मी. तो ही तितक्याच समजूतदारपणे हामी भरत असतो माझ्या प्रत्येकच विचाराला!!
त्याचं चैतन्य देऊन तो माझं मन चैतन्यपूर्ण करतो आणि त्याची किरणं व्हिटॅमिन डी ची पाकिटंमुक्तहस्ताने उधळत शरीरातल्या प्रत्येक सेलला ज्वलंत ऊर्जा देत त्याच्या असण्याचं/ येण्याचं जणूसार्थकच करतात.
त्याच्याबरोबरचा तो वेळ/ क्षण संपूच नये असं वाटतं. पण न थांबणं हा तर त्याचा पक्का गुणधर्म!!
मग काय, कितीही मनात नसलं तरी चहा संपवून त्याला निरोप द्यावाच लागतो.
पण त्याचं ते चैतन्य दिवसभर असतं माझ्याबरोबर!!! ते बरोबर पुरतं तो पुन्हा भेटेपर्यंत! रात्री झोपतानाओढ असते त्याला भेटण्याची… त्यालाही असेलच की….
काय आहे हे विलक्षण नातं! तो दिसला नाही तर करमत नाही, त्याच्याशिवाय आयुष्य हे आयुष्यराहणारच नाही. हे तो ही जाणतोच बहुदा! म्हणूनच आहे तो… कायम माझ्याबरोबर असाच… दिव्य तेजघेऊन, पूर्ण आसमंत झगमगवत आणि त्याच्या कोटी कोटी किरणांनी प्रेमाचा वर्षाव करत…
अरुंधती
